حقي حيث أبلغتني عن أخي ما لست أعلمه ، إن الموت يعمنا ، و البعث محشرنا و يوم القيامة موعدنا ، و اللّه يحكم فينا ، إياك و الغيبة فإنها إدام كلاب أهل النار ، و اعلم أن من أكثر عيوب الناس شهد عليه الاكثار أنه إنما يطلبها به قدر ما فيه . . . » « 1 » ( 1 ) « تو رعايت حق همنشينى آن مرد را نكردى و سخن او را نزد ما گفتى و حق ما را نيز رعايت نكردى از آن جهت كه به ما چيزى از برادر مسلمانى گفتى كه نمىدانستيم ، همانا مرگ براى همهء ماست و همهء ما در محشر برانگيخته مىشويم و روز قيامت وعده‌گاه ماست و خداوند در آن روز بين ما داورى مىكند ، زنهار از غيبت كه غيبت خودش سگان اهل دوزخ است و بدان كه هر كه معايب مردم را بيشتر بازگو كند ، معايب او بيشتر برملا شود زيرا كه او خود ، معايب خويش را در ديگران مىجويد . » ب - بدگويى از مؤمن در نزد سلطان ظالم ، كه از بزرگترين گناهان است به خاطر آن كه سرانجام به نابودى فراگيرى مىانجامد . ج - نسبت دادن القاب والايى را كه ائمهء اهل بيت عليهم السلام به آنها ملقّبند بر ستمگرانى كه ظلم و فساد را در عصر خود گسترش داده‌اند . د - پيوستن به دربار ستمگران و همكارى با ايشان كه اين خود باعث تقويت موضع ايشان و بالا بردن مقام آنها مىگردد . اين بود برخى از محتويات سخن امام عليه السلام . ( 2 ) برحذر داشتن از طمع امام زين العابدين عليه السلام انسان را به آزادى از ذلّت و خوارى طمع دعوت كرده ، مىفرمايد :

--> ( 1 ) مشكاة الانوار : ص 291 ، احتجاج طبرسى : ص 172 .